Bedensel komedinin iletişimine dair en güzel örneklerden biri olan sans sonunda İstanbul’da! Pisani, 2000 yılında Théo Kooijman, Laurent Pichaud ve Olivier Schram ile birlikte yarattığı ince bir espri anlayışı taşıyan eseri sans’da, yine oyun oynamayı seven fakat gösteriş ve yapmacıklıktan kaçınan bir tavrı benimsiyor. Durağan ve boş bir sahnedeki üç adam, sürüp giden bir aksaklığın insafına kalmış gibi görünüyor.

2006 yılında iDANS’ın tanıtımı niteliğindeki İstanbulREconnects etkinliklerine katılan Fransız koreograf Martine Pisani, festivalde bu kez sans adlı eseriyle yer alıyor. Söze dayalı şakalar, fıkralar tercüme ederken anlamını yitirir; komik olmaktan çıkabilir. Dile dayanan mizah bir anlamda insan gruplarını ve topluluklarını birbirinden ayırır. Oysa hareketten çıkan mizah birleştiricidir.

Koreografi: Martine Pisani | Performans: Theo Kooijman, Laurent Pichaud, Olivier Schram | Kostüm tasarımı: La compagnie du solitaire | Teknik yönetim: Ludovic Rivière | İdari işler ve programlama: Lien Juttet | Prömiyer: Fabrik Potsdam (D), 2000 | Yapım: La compagnie du solitaire | Ortak yapım: Fabrik Potsdam | Destek: DRAC Ile de France - Ministère de la culture et de la communication ve ADAMI Vivat d'Armentières and Centre National de la Danse 

Martine Pisani, temsilin hileli yollarına başvurmaktansa sahnedeki varoluşun farklı kalitelerine dikkat çeken bir koreograftır. Sahnede somut eylemler önerip bunların arasında bağlar kurarken anlamlı kalmalarına da dikkat ederek oldukça ince ve iddiasız bir şekilde, dansın samimi şiirine dair özgün bir dil ve duruş benimsemiştir. David Gordon, Yvonne Rainer ve Odile Duboc gibi sanatçılarla yaşadığı verimli karşılaşmalardan ve Marsilyalı Dunes adlı grupla çalıştıktan sonra, 80’lerde kendi kendini dansçı olarak yetiştiren Pisani, 90’lı yılların başında kendi topluluğunu oluşturarak çalışmalarını koreograf olarak sürdürdü. Çalışma yöntemi birtakım sekmeler ve geri dönüşler barındırır. Daha önceki bir adımda potansiyeli yeterince araştırılmayan bir noktayı bir sonraki adımında irdeler. Düşünmenin de bir çeşit eylem olduğu önermesini benimseyen sanatçı, oyun oynamanın zihin ve bedeni harekete geçirmede önemli bir rolü olduğunu göz önünde bulundururken anlamın açık uçlu kalması için gereken mesafeyi araştırır. Oyun oynamanın bazen bazı şeyleri ciddiye almak demek olduğunun da farkındadır.

Daha Fazla Bilgi İçin:

Ballet-Dance.com_09.05

Martine Pisani ile Söyleşi_Gurur Ertem_iDANS Blog

Martine Pisani Interviewed by Gurur Ertem_iDANS Blog

New York Times_Gia Kourlas_03.04.06