Coffee with Pina (Pina ile Kahve) geleneklere bağlı kalmayı reddeden bir film. Tam olarak bir kurmaca değil, ama belgesel olduğu da söylenemez. Bu film daha çok belgeleme, hafıza ve deneyim üzerine bir etüd. Film, izleyiciyi güzellik, güç ve yaşama sevincine boğan bir bilinç akışı yaratıyor. Bunların arasında gerçekçi iyimserlik olarak adlandırabileceğimiz nadide bir tat bulunuyor.

-- Smadar Shefffi, Haaretz

Pina Bausch 1978 yılında yarattığı yeni ufuklar açan eseri Kontakthof’u 2000 yılında yeniden canlandırdığında daha önce hiç dans eğitimi almamış yaşlı bir oyuncu kadrosu kullanmayı seçti. Bu durum bazen şaşırtıcı bazen de rahatsız edici sonuçlar yarattı. Yapıtta canlandırılan mekân bir dans salonudur. Katılımcılar sonunda aşkı bulmayı umdukları bir karşılaşma için hazırlanmaktadırlar. 65 ilâ 75 yaş arasındaki dansçılar , 1930’ların duygusal Alman şarkıları, caz ve tangolar eşliğinde kendilerinden çok daha genç insanlara uygun görülen birtakım eşleşme ritüelleri ve cinsel coşkunluk ifadeleri icra ederler.

Bu film iki devrimci Amerikan sanatçının, besteci John Cage ve koreograf Merce Cunningham’ın elli yıllık çalışma ortaklığını belgeliyor. Film, uzun süreli ortak çabalarının tarihinin izlerini sürerek, Cage ve Cunningham’ın görsel sanat, edebiyat, dans ve müzik dünyalarından pek çok öncüyle kurdukları sanatsal ve felsefi bağlantıları inceliyor.

Bu film, koreograf Merce Cunningham, besteci John Cage ve film yönetmeni Elliot Caplan’ın ekran için yarattıkları ve büyük övgüyle karşılanan bir ortak çalışmadır.