iDANS  05, 30 Eylül – 10 Ekim tarihleri arasında yetişmekte olan koreograflar için düzenlenen uluslararası gezici gelişim programı “Europe In Motion”a ev sahipliği yapıyor. Avrupa Birliği destekli olup Springdance (Utrecht, Hollanda) tarafından başlatılan proje, Brut (Viyana, Avusturya), Dance 4 (Nottingham, İngiltere) ve iDANS’ın (İstanbul) partnerliğiyle gerçekleşiyor.

Film Gösterimi - Fransızca - Türkçe ve İngilizce altyazılı

Yöneticisi Brigitte Lefèvre tarafından Paris Operası balesine bir eser yapması için davet edilen Jérôme Bel, balenin dansçılarından birinin çalışması üzerine teatral bir belgesel sahnelemek ister: Véronique Doisneau. Emeklilik yaşına yaklaşan dansçı, sahnede tek başına, anılarla ve öznel bir yaklaşımla, kurumun içerisinde balerin olarak geçirdiği kariyerini ele alır. Bu film, gösterinin Palais Garnier sahnesinde gerçekleşen son performansında çekilmiştir. Telmondis ve Paris Opéra yapımcılığı üstlenirken, Pierre Dupouey ve Jérôme Bel yönetmen koltuğunu paylaşmışlardır.

Film Gösterimi - Fransızca - Türkçe ve İngilizce altyazılı

Yöneticisi Brigitte Lefèvre tarafından Paris Operası balesine bir eser yapması için davet edilen Jérôme Bel, balenin dansçılarından birinin çalışması üzerine teatral bir belgesel sahnelemek ister: Véronique Doisneau. Emeklilik yaşına yaklaşan dansçı, sahnede tek başına, anılarla ve öznel bir yaklaşımla, kurumun içerisinde balerin olarak geçirdiği kariyerini ele alır. Bu film, gösterinin Palais Garnier sahnesinde gerçekleşen son performansında çekilmiştir. Telmondis ve Paris Opéra yapımcılığı üstlenirken, Pierre Dupouey ve Jérôme Bel yönetmen koltuğunu paylaşmışlardır.

Bu performans 22 ve 23 Ekim tarihlerinde sahnelenecektir.

Çağdaş koreografinin en önemli ustalarından Jérôme Bel’in ilk kez 2001 yılında sahnelenen The Show Must Go On adlı eseri 5. iDANS Festivali kapsamında tamamen yerel bir sahne ekibi ile yeniden yorumlanıyor. 

İş ile dinlencenin, performansla etkinliğin, sanatseverlikle tüketiciliğin, oyunda çalışmakla işte oynamak arasındaki sınırları kateden CUE, çokdisiplinli İspanyol sanatçı Diego Agulló tarafından sunulan, bir sonuca varılması yahut özel bir ürünün yaratılmasını amaçlamayan bir “olay”dır. İletişimin, iletişim bozukluğunun, eylemin ve tepkinin aynı anda mümkün ve kabul görür olduğu bir ortam için gereken koşulları yaratmayı hedefler.

Bu performans 18 ve 19 Ekim tarihlerinde sahnelenecektir.

Daha önce Wim Vandekeybus’un topluluğu Ultima Vez’de çalışan bu iki mükemmel dansçı,koreograf olarak da özenli işçiler olduklarını iki gün boyunca Beşiktaş Meydanı'nı araştırma ve prova mekanı olarak ilan ederek kanıtlıyorlar. İkili, bedenlerin iletişim kurmasını sağlamak için sembolizme başvurmamasına rağmen teatrallık yaratabilen bir hareket dili geliştiriyor. “Mistik bale”lerinin kamusal alan versiyonunda, izleyiciyi de bu eşsiz dilin üretimini paylaşmaya davet ediyor.

Fransız koreograf Loïc Touzé, eğitimci Anne Kerzerho ve İstanbul ekibi tarafından tasarlanıp geliştirilen ve İstanbullu sanatçılar tarafından bir yıl süren bir araştırma sonucu hayata geçirilen Aynı Masada beden bilgisi üzerinden gerçekleşen ve farklı mesleklerden insanları bir araya getiren bir platform sunuyor. Farklı meslekler hangi kendine özgü beden bilgileri ve kullanımlarına dayanır? Sanatçıların, araştırmacıların, hukukçuların, sağlık sektörü çalışanlarının ve sporcuların ortaklıkları nedir?

Geçtiğimiz yılın Avrupa sahnesinin en fazla dikkat çeken genç koreograflarından Clément Layes, Allege’de bir bardak suyu önemli bir iş yaparcasına büyük bir ustalıkla başının bir tarafından alnına doğru sallaya sallaya taşıyor. Ancak çok geçmeden anlıyoruz ki bu tür etkileyici ve olağanüstü yetenekler sirk cambazlıklarından öte  bir şeylere işaret ediyor. Layes’in hayata karşı hissettiği kaygıyla ilgili bir çalışma olarak başlayan solosu alışkanlıklar ve beklentiler üzerine esprili ve felsefi bir incelemeye dönüşüyor.

Lizbonlu genç dansçı ve koreograf Marlene Freitas, Josephine Baker-vari bir tavır ile, işçi, egzotik, cazibeli, dansçı bedenin istenenden de ötesini veren, kendiyle beraber herkesi yoran, katmanlı bir performans geliştiriyor.

Sunum / Performans

İsveçli küratör, eleştirmen ve eğitimci Mårten Spångberg, kitabı Spangberianism ile Avrupa ve ötesindeki dans eleştirmenliğinin mevcut tükenmiş durumuna dair güçlü sorular sorarken, sanatsal alana sinmiş olan kesin kabullerimizi ve varsayımlarımızı sorguluyor. Diğer yandan genel anlamda sanat alanında, özel olarak da çağdaş dansta üretim ve dağıtım mekanizmalarını, bilginin tekelleşmesi ve ticarileşmesini eleştiriyor.

Bu performans 18 ve 19 Ekim tarihlerinde sahnelenecektir.

Daha önce Wim Vandekeybus’un topluluğu Ultima Vez’de çalışan bu iki mükemmel dansçı, koreograf olarak da özenli çalışanlar olduklarını kanıtlıyorlar. İkili, bedenlerin iletişim kurmasını sağlamak için sembolizme başvurmamasına rağmen teatrallık yaratabilen bir hareket dili geliştiriyor. “Mistik bale”lerinin kamusal alan/mekân odaklı versiyonunda, izleyiciyi de bu eşsiz dilin üretimini paylaşmaya davet ediyor.

Maria Baroncea, Dragana Bulut, Eduard Gabia.

Geçen yılki iDANS kapsamında verilen Prix Jardin d’Europe ödülünün sahibi E.I.O topluluğu yeni işlerinin ilk gösterimi ile festivale geri dönüyor. Topluluk, sanatın çağdaş değeri ve sanatçıların işçi olarak durumlarına dair araştırmalarına devam ediyor.

Bu performans 14 / 15 / 16 Ekim tarihlerinde sahnelenecektir.

Sanat ve sanatçı ne ölçüde birer tüketim nesnesi olarak düşünülebilir? Eğer öyleyse dansın bugünkü piyasa değeri nedir? Bu basit kurgulu fakat taşı gediğine koyan kamusal alan peformansıyla Grupo Oito ustalıkla sergiledikleri çeşitli dansları satışa çıkararak sanatsal tüketim ve beğeninin dinamiklerini sorguluyor.

Bu performans 14 / 15 / 16 Ekim tarihlerinde sahnelenecektir.

Sanat ve sanatçı ne ölçüde birer tüketim nesnesi olarak düşünülebilir? Eğer öyleyse dansın bugünkü piyasa değeri nedir? Bu basit kurgulu fakat taşı gediğine koyan kamusal alan peformansıyla Grupo Oito ustalıkla sergiledikleri çeşitli dansları satışa çıkararak sanatsal tüketim ve beğeninin dinamiklerini sorguluyor.

Bu performans 14 / 15 / 16 Ekim tarihlerinde sahnelenecektir.

Sanat ve sanatçı ne ölçüde birer tüketim nesnesi olarak düşünülebilir? Eğer öyleyse dansın bugünkü piyasa değeri nedir? Bu basit kurgulu fakat taşı gediğine koyan kamusal alan peformansıyla Grupo Oito çeşitli dans teknikleriyle donanımlı bedenlerini satışa çıkararak sanatsal tüketim ve beğeninin dinamiklerini sorguluyor.

Dünyaca ünlü çizim ve animasyon ustası William Kentridge sanatsal kimliğinde yaşadığı bir takım bölünmeleri Nikolai Gogol’un “Burun” adlı kısa öyküsünden yola çıkarak muhteşem animasyonları, olağanüstü hikayeciliği ve samimi performansı aracılığıyla inceliyor.

If a window would open (Bir pencere açılsaydı) ile Türkiye’de ilk kez sahne alan Portekizli yönetmen Tiago Rodrigues bizlere medya çalışanlarının işleri gereği açmaya çalıştıkları pencerelerden yansıyan çok katmanlı dilsel, teatral ve duygulanımsal kırılma noktalarını gösteriyor.

“Bir beden kaç farklı bedeni kendi üzerinde taşıyabilir?” sorusunu araştıran ÇOK’ta İstanbul’daki dansçılar, koreograflar ve güncel sanatçıların öykülerini anlatan Orhon, çağdaş bir romancı gibi farklı sesleri, duruşları, tavırları ve sözle ifade edilemeyecek olanları bedenleştiriyor; ortaya çıkan performans eğlenceli ve zekice. _{Kaya Genç}

“Bir beden kaç farklı bedeni kendi üzerinde taşıyabilir?” sorusunu araştıran ÇOK’ta İstanbul’daki dansçılar, koreograflar ve güncel sanatçıların öykülerini anlatan Orhon, çağdaş bir romancı gibi farklı sesleri, duruşları, tavırları ve sözle ifade edilemeyecek olanları bedenleştiriyor; ortaya çıkan performans eğlenceli ve zekice. Kaya Genç

If a window would open (Bir pencere açılsaydı) ile Türkiye’de ilk kez sahne alan Portekizli yönetmen Tiago Rodrigues bizlere medya çalışanlarının işleri gereği açmaya çalıştıkları pencerelerden yansıyan çok katmanlı dilsel, teatral ve duygulanımsal kırılma noktalarını gösteriyor.

Bu performans 22 ve 23 Ekim tarihlerinde sahnelenecektir.

Çağdaş koreografinin en önemli ustalarından Jérôme Bel’in ilk kez 2001 yılında sahnelenen The Show Must Go On adlı eseri 5. iDANS Festivali kapsamında tamamen yerel bir sahne ekibi ile yeniden yorumlanıyor. 

1997 yılından bu yana birlikte çalışan Mustafa Kaplan ve Filiz Sızanlı, Eskiyeni’de kendi tarihçelerini yorumluyor ve mevcut repertuarlarından yeni bir eser yaratıyorlar.

İstanbullu çağdaş dans takipçilerinin 2.iDANS’tan hatırlayacağı ikili Jonathan Burrows ve Matteo Fargion bizleri yaratıcılığın, yaratım süreçlerinin ve ortak çalışmanın türlü aşamalarına dair aydınlatıcı olduğu kadar esprili bir tanıklığa davet ediyor.

Öncü koreograf Anne Teresa De Keersmaeker'in dünya dans sahnesine ilk çıkış yaptığı 1982 tarihli eser Fase, Amerikalı minimalist besteci Steve Reich'ın dört bölümden oluşan kompozisyonu üzerine temelleniyor. Dans tarihinin yapı taşlarından biri olarak kabul edilen bu eser, De Keersmaeker'in kendine özgü matematiksel, net ve hipnoz etkisi yaratan stilini müjdelemişti. Sanatçı, Fase’in getirdiği uluslararası başarı üzerine ünlü topluluğu Rosas'ı kurmuştu. Türkiye'de ilk kez gösterilecek olan eseri Anne Teresa De Keersmaeker'in şahsen icra edecek olması ayrıca heyecan verici!