• 22
    Ekim
    Dominique Boivin
    Transports exceptionnels

    21 Ekim 2012 | Pazar 16:00 ve 18:00, İki Seans
    ve 18:00, İki Seans
    Barbaros Meydanı Beşiktaş




    Süre:



    Arkadaşıma Gönder >

    Transports exceptionnels (İstisnai Taşıma), bir dansçı ile bir makina arasında geçen bir düet. Dansçı hareket eden bir kepçeyle buluşur, selamlaşır, kucaklaşır. Sahne bir inşaat alanına, dans ise doğa, insan ve makina arasında hassas bir denge oyununa dönüşür. 

     

    Bir çocukluk düşü mü? Bunca yıl sonra, çocukluk oyuncağın kepçeyle kendini yeniden bulma düşüncesi mi? Makina yalnızca boyutlarıyla bile, dansçının bedeniyle bir gerilim hattı yaratıyor. Beklenmedik bir karşılaşma bu. Demirle et arasında geçen iki kişilik bir oyun. Mekanik kepçe kolunu işlevselliğiyle dinamiği için kullanıyorum ama aynı zamanda kavrayan, taşıyan, narince okşayan bir insan kolu gibi o. Makinanın devinimi büyük ve gösterişli bir harekete denk düşüyor ama aynı zamanda bir atlıkarıncanın dönüşünü de hatırlatmıyor değil.

     

    İşlevi kazmak, delmek, taşımak ve dökmek olan iş makinası şiirsel bir anlam kazanıyor: Taşıyan, kaldıran ve koruyan bir insan eli gibi hareket ediyor. Kepçeyi Boris Karloff’un Frankenstein’ındaki gibi kaba ve kusurlu bir insan gibi düşünsem de, aynı zamanda Güzel ve Çirkin’in harikulade, baş döndürücü düşüne de gönderme yapmak istiyorum. Makina, Fernand Léger’in resmettiği sinai dünyayı olduğu kadar gücü, zerafeti ve güzelliğiyle mitolojik Herkül karakterini de anımsatıyor. Mekanik bir kepçe ve bir dansçı? Bir opera başlangıcı; Romeo’nun Jülyet’ine okuduğu aşk şiirini çağrıştıran evrensel, lirik ve düşsel bir şarkı.

     

    -Dominique Boivin

     

     

    Konsept: Dominique Boivin | Asistan: Christine Erbé | Performansçılar: Philippe Priasso, Eric Lamy (William Defresne ile dönüşümlü olarak) | Ortak Yapım: Beau Geste ve Scènes du Jura.

     

     

    Dominique Boivin, gençliğinde akrobatik ve klasik dansı deneyimledi. Çağdaş dansa Carolyn Carlson ile başladı ve Angers’deki C.N.D.C.’de (Ulusal Çağdaş Dans Merkezi) Alwin Nikolaïs ile devam etti. 1978’de ilk solo eseri Vol d’Oiseau, Concours de Bagnolet’de Prix de l’Humour ödülüne layık görüldü. 1980’de New York’da bir eğitim kursu için iki yıllık bir burs kazanarak Merce Cunningham ve Douglas Dunn’ın derslerine katıldı. Angers’de geçirdiği zaman, daha sonra birlikte Beau Geste’ı kurduğu (1981) birçok dansçıyla tanışmasına olanak sağladı. Dönüşümlü olarak farklı topluluklarla icracı olarak sahneye çıkmaya ve koreograf / yönetmen olarak çalışmaya devam etti. İlk gösterimi 1994’de yapılan ve 2000 yılında yeniden sahnelenen son solosu La danse, une histoire à ma façon… , koreografilerini alttan alta yapılandıran incelikli romans kültürünü büyük bir canlılıkla açığa vuruyor. 1997’de de Orphée aux Enfers’i, 2002’de Les Amours de Bastien et Bastienne’i, 2001’de ise Ulusal Lyon Opera ve Balesi için Casse Noisette’i hazırladı. Bu koreografileri Beau Geste için yaptığı Conte sur Moi (2000) ve Miniatures de l’Emoi (2003) izledi.

     

    Boivin’ın son yaratımları seyircileri oldukça çeşitli dünyalara götürüyor: örneğin, bir yüzme havuzunda geçen Aqua ça Rrime?, bir iş makinasıyla bir dansçının düetinden ibaret olan Transports exceptionnels, yazar Marie Nimier’nin monologları üzerine yaptığı A quoi tu penses? ve Pascale Houbin’le yaptığı ikinci düet Ni d’Eve, ni d’Adam. Boivin, 2009’da Don Quichotte! solo provisoire solosunu yarattı; 1986’da koreograf Dominique Rebaud ile birlikte Revue Zoopsie Comedi’yi yeniden sahnelediler. Tasarımcı Christian Lacroix, Revue Zoopsie Comedi için yarattığı özgün kostümleri bu yeni versiyon için yeniden yorumladı. Boivin ve müzisyen Joëlle Léandre, Oaxaca’da John Cage’e ithafen bir çalışma hazırladılar.

     

     

    ....................                           


    Geri